mamy sporo do czytania, ale zachęcam do realizacji modułu "życiowego". Istnieje możliwość przygotowania "Zagajenia" np.
(w:) tychże (red. Amerykańska antropologia kognitywna>, Warszawa 1993. Dougherty, Wyrazistość i względność klasyfikacji, (w:) M. Amerykańska antropologia kognitywna>, Warszawa 1993. Ortner, O symbolach kardynalnych, (w:) M. Elementy teorii antropologicznej>, Warszawa 2003. Podstawą dyskusji jest wybór tekstów z książki Daniela Bella "Kulturowe sprzeczności kapitalizmu". Spróbujemy zastanowić się nad teoretycznymi konsekwencjami przyjęcia wizji kultury jako "kanonu" i "zbiorowego dorobku pokoleń".
porządkować i wyjaśniać to, co dzieje się w "świecie życia codziennego". (Pojęcie "świata życia codziennego", kluczowe dla pomysłu zajęć, jest zaczerpnięte z socjologii Alfreda Schütza). jak kształtuje się repertuar teorii kultury opisujących świat życia codziennego, jakie są główne dyskursy, kontrowersje, opozycje, itp. kwestii statusu rzeczywistości, szczególnie "twardej" (?) rzeczywistości życia codziennego w teoriach kultury. Zajęcia mają formę "rozszerzonego" konwersatorium.
obyczaju w drugiej poÅ‚owie XX wieku>, Å?omża 1998. Nowe kierunki badaÅ„ antropologicznych: antropologia kognitywna. W trakcie wykÅ‚adu omówione zostanÄ… podstawowe zaÅ‚ożenia i pojÄ™cia tego nurtu współczesnej antropologii. Spróbujemy stworzyć kilka różnych taksonomii porównujÄ…c korzyÅ›ci poznawcze poszczególnych propozycji (np. Werner, Wiedza ludowa niekoniecznie rozmyta, (w:) M. AmerykaÅ„ska antropologia kognitywna>, Warszawa 1993. Burszta, Antropologia kognitywna: charakterystyka orientacji,
na temat różnicowania i ewentualnej hierarchizacji różnorodnych historycznych (lub współistniejących współcześnie) manifestacji kulturowych. Problem do dyskusji: granice politycznej poprawności. Kultury "wykluczone" ze współczesnego dyskursu, obszary wykluczone z zalegitymizowanego powszechnie "świata życia codziennego". Uzupełnieniem tej problematyki może być wykład 10 z ">kultury masowej>" dotyczący buntów i wojen kulturowych. 1) Richard Rorty (1993), Racjonalność i różnica w kulturze:
i powoduje zatkanie siê korytarza". Thore i Morris proponuj¹ wprowadzenie tzw. "egzotycznej" materii, która mog³a by wytwarzaæ z kolei "ujemne ciœnienie" (ujemna energia) te zmiany w teorii spowodowa³yby, ¿e tunel pozosta³by otwarty. Jednak nie wiadomo czy istnieje ujemna materia, a poza tym - czy przez "ujemny tunel" przelecia³by statek kosmiczny zbudowany z normalnej dla nas materii. Gdyby uda³o siê zunifikowaæ fizykê korzystaj¹c z teorii superstrun, mo¿e pomog³oby to w rozwi¹zaniu
ujęcia pragmatyczne, (w:) ">Kultura Współczesna>" 1993, nr 1. Neopragmatyzm Richarda Rorty'ego w kontekście sporów o postmodernizm>, Wrocław: rozdziały: I, II i IV. Spotkanie 8) Teoria kultury jako ontologia. W trakcie zajęć skupimy się na statusie rzeczywistości w postmodernistycznych teoriach kultury. Czy znaczenia nadawane rzeczywistości są dowolne i niczym nieograniczone? Jak daleko może posunąć się gra z rzeczywistością? Symulakrum jako narzędzie, metafora, a może "apokalipsa"? Generalnie,
zgnieceniu. Inaczej by siê sta³o gdyby gwiazda z której powsta³a czarna dziura obraca³a siê wokó³ w³asnej osi. Pole grawitacyjne czarnej dziury uleg³oby wtedy zmianie. Istotê tego modelu wyt³umaczy³ Jean - Pierre Luminet: "centralna osobliwoœæ, miejsce, w którym krzywizna osi¹ga nieskoñczonoœæ, nie jest ju¿ punktem, lecz pierœcieniem u³o¿onym w p³aszczyŸnie równikowej. Pierœcieñ ten nie jest wêz³owym punktem w czasoprzestrzeni, do którego obowi¹zkowo d¹¿y ca³a materia. Mo¿liwe staje siê podró¿owanie wewn¹trz
- Ogonki>ul. Przeniesiona przez xami z dzia³u 'Zagadki ludzkoœci'. Wed³ug niektórych naukowców istniej¹ w przestrzeni kosmicznej miejsca - skróty dziêki którym bêdzie mo¿liwe ominiêcie bariery prêdkoœæ œwiat³a. Po raz pierwszy badaniem tej¿e teorii zajê³o siê ju¿ w 1988 roku dwóch amerykañskich fizyków specjalizuj¹cych siê w teorii wzglêdnoœci byli to Kip Thorn i Michael Morris. Badali oni hipotezê wysuniêt¹ przez Carla Sagana, wroga koncepcji o odwiedzaniu Ziemi przez UFO, ale z drugiej strony gor¹cego propagatora