podsumowania dyskusji>, które zostanie zaprezentowane na początku kolejnych zajęć. Całokształt powyższych działań zostanie oceniony i stanowić będzie podstawę do wystawienia stopnia zaliczającego przedmiot. Jest to obowiązkowy warunek zaliczenia przedmiotu. Ta struktura modelowa w wypadku niektórych zajęć może ulec zmianie (co zostało uwzględnione w szczegółowych opisach kolejnych spotkań). Wybrane zajęcia zostaną "ubogacone" o przekaz informacji w formie wykładu. Z przyczyn rozmaitych
obyczaju w drugiej poÅ‚owie XX wieku>, Å?omża 1998. Nowe kierunki badaÅ„ antropologicznych: antropologia kognitywna. W trakcie wykÅ‚adu omówione zostanÄ… podstawowe zaÅ‚ożenia i pojÄ™cia tego nurtu współczesnej antropologii. Spróbujemy stworzyć kilka różnych taksonomii porównujÄ…c korzyÅ›ci poznawcze poszczególnych propozycji (np. Werner, Wiedza ludowa niekoniecznie rozmyta, (w:) M. AmerykaÅ„ska antropologia kognitywna>, Warszawa 1993. Burszta, Antropologia kognitywna: charakterystyka orientacji,
na temat różnicowania i ewentualnej hierarchizacji różnorodnych historycznych (lub współistniejących współcześnie) manifestacji kulturowych. Problem do dyskusji: granice politycznej poprawności. Kultury "wykluczone" ze współczesnego dyskursu, obszary wykluczone z zalegitymizowanego powszechnie "świata życia codziennego". Uzupełnieniem tej problematyki może być wykład 10 z ">kultury masowej>" dotyczący buntów i wojen kulturowych. 1) Richard Rorty (1993), Racjonalność i różnica w kulturze:
konieczności nowego odczytania "tu i teraz" w kontekście zmieniającej się kultury. Jedna z ciekawszych i bardziej wyważonych propozycji definiowania zmiany kulturowej. Tekst będziemy czytać "mając z tyłu głowy" tezy Daniela Bella. Problem do dyskusji: Jak wygląda "świat życia codziennego" i jego przemiany z punktu widzenia pojęcia (i praktyki) GRANICY. Moja propozycja - status granicy w "codzienności"; zmiany tego statusu. Gdzie dziś występują granice i jaką pełnią rolę - przez kogo są
¿e nowy setpoint stabilizuje siê na ni¿szym poziomie tkanki t³uszczowej dopiero po oko³o 9 miesi¹cach, przy czym masa cia³a nie mo¿e w tym czasie przekroczyæ 102,5% masy docelowej. Przyjmuje siê, ¿e masa docelowa to 100%. Je¿eli zostanie przekroczona o 2,5%, nale¿y j¹ natychmiast zredukowaæ przy pomocy krótkiej diety do 97,5% masy docelowej. Stosuj¹c ten system mo¿na ustabilizowaæ nowy setpoint po oko³o 9miesi¹cach. Trwa³¹ redukcjê setpoint umo¿liwia jednak tylko zmiana sposobu od¿ywiania. Nawet przy bardzo
i powoduje zatkanie siê korytarza". Thore i Morris proponuj¹ wprowadzenie tzw. "egzotycznej" materii, która mog³a by wytwarzaæ z kolei "ujemne ciœnienie" (ujemna energia) te zmiany w teorii spowodowa³yby, ¿e tunel pozosta³by otwarty. Jednak nie wiadomo czy istnieje ujemna materia, a poza tym - czy przez "ujemny tunel" przelecia³by statek kosmiczny zbudowany z normalnej dla nas materii. Gdyby uda³o siê zunifikowaæ fizykê korzystaj¹c z teorii superstrun, mo¿e pomog³oby to w rozwi¹zaniu
ujęcia pragmatyczne, (w:) ">Kultura Współczesna>" 1993, nr 1. Neopragmatyzm Richarda Rorty'ego w kontekście sporów o postmodernizm>, Wrocław: rozdziały: I, II i IV. Spotkanie 8) Teoria kultury jako ontologia. W trakcie zajęć skupimy się na statusie rzeczywistości w postmodernistycznych teoriach kultury. Czy znaczenia nadawane rzeczywistości są dowolne i niczym nieograniczone? Jak daleko może posunąć się gra z rzeczywistością? Symulakrum jako narzędzie, metafora, a może "apokalipsa"? Generalnie,
zgnieceniu. Inaczej by siê sta³o gdyby gwiazda z której powsta³a czarna dziura obraca³a siê wokó³ w³asnej osi. Pole grawitacyjne czarnej dziury uleg³oby wtedy zmianie. Istotê tego modelu wyt³umaczy³ Jean - Pierre Luminet: "centralna osobliwoœæ, miejsce, w którym krzywizna osi¹ga nieskoñczonoœæ, nie jest ju¿ punktem, lecz pierœcieniem u³o¿onym w p³aszczyŸnie równikowej. Pierœcieñ ten nie jest wêz³owym punktem w czasoprzestrzeni, do którego obowi¹zkowo d¹¿y ca³a materia. Mo¿liwe staje siê podró¿owanie wewn¹trz
- Ogonki>ul. Przeniesiona przez xami z dzia³u 'Zagadki ludzkoœci'. Wed³ug niektórych naukowców istniej¹ w przestrzeni kosmicznej miejsca - skróty dziêki którym bêdzie mo¿liwe ominiêcie bariery prêdkoœæ œwiat³a. Po raz pierwszy badaniem tej¿e teorii zajê³o siê ju¿ w 1988 roku dwóch amerykañskich fizyków specjalizuj¹cych siê w teorii wzglêdnoœci byli to Kip Thorn i Michael Morris. Badali oni hipotezê wysuniêt¹ przez Carla Sagana, wroga koncepcji o odwiedzaniu Ziemi przez UFO, ale z drugiej strony gor¹cego propagatora