Slupsk

GotLink.pl

J. Tradycja i nowoczesność>, Warszawa. Antropologia kultury młodzieżowej>, Warszawa: ss. 76-108; 126-145 (rozdziały III i V). Spotkanie 12) Kultura i natura raz jeszcze. Pierwsza dotyczy miejsca natury we współczesnym społeczeństwie oraz w teorii kultury i społeczeństwa. Druga, to problematyka CZASU, zwłaszcza jego kulturowych konotacji w kontekście świata codziennych doświadczeń. Antropologii Społeczności Lokalnych>, których autorzy "czasowi poświęcają więcej czasu". Problem do dyskusji:

obracającej się czarnej dziury bez stykania się z pierścieniem; można przelecieć nad nim lub przez jego środek". W tym wypadku most Einsteina - Rosena staje się tunelem łączącym dwa obszary czasoprzestrzeni, nazywanym w wyniku podobieństwa do działalności korników "korytarzem kornika". Kolejne założenie: "wszelka materia, która dostaje się do takiego korytarza, uzyskuje wskutek oddziaływania z jego polem grawitacyjnym tak wysoką energię, że grawitacja tej materii modyfikuje właściwości czasoprzestrzeni

podsumowania dyskusji>, które zostanie zaprezentowane na początku kolejnych zajęć. Całokształt powyższych działań zostanie oceniony i stanowić będzie podstawę do wystawienia stopnia zaliczającego przedmiot. Jest to obowiązkowy warunek zaliczenia przedmiotu. Ta struktura modelowa w wypadku niektórych zajęć może ulec zmianie (co zostało uwzględnione w szczegółowych opisach kolejnych spotkań). Wybrane zajęcia zostaną "ubogacone" o przekaz informacji w formie wykładu. Z przyczyn rozmaitych

blokach - cztery razy 45 min. Spotkanie 1) Świat życia codziennego. Są to zajęcia odbiegające swoją strukturą od typowych, składają się z wykładu oraz prezentacji tematyki, dodatkowo odpowiem na pytania i wątpliwości dotyczące warunków zaliczenia, egzaminu, itp. W trakcie wykładu zostanie przedstawiona tradycja opisu i definiowania "codzienności" w antropologii kulturowej (w tym oczywiście w antropologii codzienności). Zajmiemy się ogólnie statusem życia codziennego i jego relacją w stosunku

ucieczki z tego obiektu jest wieksza niż prędkość światła(300000km/sekundę). to bardzo latwo obliczyć jaki musi buć stosunek masy do obietości takiego obiektu. nawet światło nie może wydostać się z czarnej dziury. co do niej wpada już nie może powrócić. wykryto że czarna dziura promieniuje. można by tak wytłumaczyć "wydalanie" wchłoniętej energii w postaci promieniowania. Science fiction o statku na napend magnetyczny, który zaginą i po 7 latach si odnalazł. Miał poleciec dgdzies daleko twożąc skrót

i powoduje zatkanie się korytarza". Thore i Morris proponują wprowadzenie tzw. "egzotycznej" materii, która mogła by wytwarzać z kolei "ujemne ciśnienie" (ujemna energia) te zmiany w teorii spowodowałyby, że tunel pozostałby otwarty. Jednak nie wiadomo czy istnieje ujemna materia, a poza tym - czy przez "ujemny tunel" przeleciałby statek kosmiczny zbudowany z normalnej dla nas materii. Gdyby udało się zunifikować fizykę korzystając z teorii superstrun, może pomogłoby to w rozwiązaniu

ujęcia pragmatyczne, (w:) ">Kultura Współczesna>" 1993, nr 1. Neopragmatyzm Richarda Rorty'ego w kontekście sporów o postmodernizm>, Wrocław: rozdziały: I, II i IV. Spotkanie 8) Teoria kultury jako ontologia. W trakcie zajęć skupimy się na statusie rzeczywistości w postmodernistycznych teoriach kultury. Czy znaczenia nadawane rzeczywistości są dowolne i niczym nieograniczone? Jak daleko może posunąć się gra z rzeczywistością? Symulakrum jako narzędzie, metafora, a może "apokalipsa"? Generalnie,

że nowy setpoint stabilizuje się na niższym poziomie tkanki tłuszczowej dopiero po około 9 miesiącach, przy czym masa ciała nie może w tym czasie przekroczyć 102,5% masy docelowej. Przyjmuje się, że masa docelowa to 100%. Jeżeli zostanie przekroczona o 2,5%, należy ją natychmiast zredukować przy pomocy krótkiej diety do 97,5% masy docelowej. Stosując ten system można ustabilizować nowy setpoint po około 9miesiącach. Trwałą redukcję setpoint umożliwia jednak tylko zmiana sposobu odżywiania. Nawet przy bardzo

obracającej się czarnej dziury bez stykania się z pierścieniem; można przelecieć nad nim lub przez jego środek". W tym wypadku most Einsteina - Rosena staje się tunelem łączącym dwa obszary czasoprzestrzeni, nazywanym w wyniku podobieństwa do działalności korników "korytarzem kornika". Kolejne założenie: "wszelka materia, która dostaje się do takiego korytarza, uzyskuje wskutek oddziaływania z jego polem grawitacyjnym tak wysoką energię, że grawitacja tej materii modyfikuje właściwości czasoprzestrzeni