z Współczesnych teorii antropologicznych. W trakcie wykładu zostaną zaprezentowane główne wątki i pojęcia antropologii postmodernistycznej oraz krytyczna analiza dorobku tego nurtu. Semiotyki tekstu, koncepcje kodu, słownika i encyklopedii. Tu jeszcze zajmujemy się Eco. Bardziej szczegółowo przeanalizujemy koncepcję kodów: w tym krytycznie spróbujemy się przyjrzeć dosyć niefrasobliwemu przykładowi Eco dotyczącemu talii kart. (Przyniosę zabawki - jeśli ktoś ma ciekawe przykłady talii kart
większości zajęć przewiduje się moduły "zadaniowe", w ramach których wybrane osoby będą przygotowywać "zagajenia" do dyskusji. Zajęcia są pomyślane jako kontynuacja i rozwinięcie przedmiotu "Współczesne teorie antropologiczne" z semestru zimowego. Ich celem jest przedyskutowanie jak rozmaite podejścia wypracowane w ramach teorii kultury są (lub mogą być) stosowane w obszarach codziennych doświadczeń. A więc, innymi słowy, spróbujemy zastanowić się jak teorie kultury pomagają rozumieć,
(a głównie z powodu niefortunnego rozkładu świąt i dni wolnych) w trakcie semestru zimowego nie udało się w pełni zrealizować programu "Współczesnych teorii antropologicznych". Jako że zapoznanie się z całością materiału w ramach WTA ułatwia w stopniu znakomitym uczestnictwo w zajęciach kursu TKiŚwŻC, zdecydowaliśmy się na poświęcenie 8 godzin lekcyjnych (dwa bloki spotkaniowe - drugie i trzecie zajęcia) na nadrobienie zaległości. Raz jeszcze przypominam, że zajęcia odbywają się w
i zwolennik poszukiwañ ¿ycia poza nasz¹ planet¹. Swoistymi bramami tych¿e "skrótów" mog³yby byæ czarne dziury, tylko ¿e wtedy nie by³o potwierdzone jeszcze ostatecznie ich istnienie (co namnarza³o ró¿ne teorie o ich niezwyk³ych w³aœciwoœciach). Faktem jest, ¿e nasze S³oñce by staæ siê czarn¹ dziur¹ musia³oby zmniejszyæ sw¹ œrednicê przy zachowaniu masy do ok. 6 km! Przynajmniej szeœæ systemów gwiezdnych jest obecnie "podejrzane" o zawieranie czarnych dziur. Astrofizycy doszli do wniosku, ¿e
tego problemu. Teoria superstrun zak³ada istnienie mikroskopijnych obiektów wielkoœci 10-33 cm, drgaj¹ one nie tylko w trzech normalnych dla nas wymiarach, ale najprawdopodobniej w kilku dodatkowych. Równania opisuj¹ce superstruny w³aœciwe s¹ dopiero w 10 (11) wymiarach! Gdyby teoria okaza³a siê prawdziwa ¿ylibyœmy w hiperprzestrzeni! Byæ mo¿e mo¿liwa by by³a podró¿ w "hiperprzestrzeñ" tak jak w filmach z gatunku fantasty, pokonanie kilkunastu lat œwietlnych trwa³o by dos³ownie "czwart¹ czêœæ mgnienia
też o dyskursie postmodernistycznym i jego wpływie na zainteresowanie antropologii "codziennością". Problem do dyskusji: spotkanie raczej teoretyczne, więcej lektur obowiązkowych - zatem nie przewiduję tym razem modułu "życiowego". Istnieje możliwość przeprowadzenia dyskusji i wygłoszenia zagajenia - po indywidualnych konsultacjach ew. Baudrillard (1997), Precesja symulakrów,(w:) R. Baudrillard (1996), "Firma Disneyworld", Liberation z 4. 3) Barbara Fatyga (1993), Śmietnik symboliczny, (w:) A.
Owo rozszerzenie ma dwa wymiary: po pierwsze, czasowy - zajęcia trwają dłużej niż zazwyczaj (4 godziny); po drugie, przedmiot dyskusji nie ogranicza się wyłącznie do materiału z lektur, choć stanowią one jego podstawę. (wprowadzenie do dyskusji), które przygotowuje delegowana osoba (lub zespół dwuosobowy - w zależności od liczebności grupy). przedstawienie kwestii wartych przedyskutowania - postawienie tez (do weryfikacji), wskazanie pól problemowych, itp. c) przygotowanie przez te same osoby
¿e nowy setpoint stabilizuje siê na ni¿szym poziomie tkanki t³uszczowej dopiero po oko³o 9 miesi¹cach, przy czym masa cia³a nie mo¿e w tym czasie przekroczyæ 102,5% masy docelowej. Przyjmuje siê, ¿e masa docelowa to 100%. Je¿eli zostanie przekroczona o 2,5%, nale¿y j¹ natychmiast zredukowaæ przy pomocy krótkiej diety do 97,5% masy docelowej. Stosuj¹c ten system mo¿na ustabilizowaæ nowy setpoint po oko³o 9miesi¹cach. Trwa³¹ redukcjê setpoint umo¿liwia jednak tylko zmiana sposobu od¿ywiania. Nawet przy bardzo
obracaj¹cej siê czarnej dziury bez stykania siê z pierœcieniem; mo¿na przelecieæ nad nim lub przez jego œrodek". W tym wypadku most Einsteina - Rosena staje siê tunelem ³¹cz¹cym dwa obszary czasoprzestrzeni, nazywanym w wyniku podobieñstwa do dzia³alnoœci korników "korytarzem kornika". Kolejne za³o¿enie: "wszelka materia, która dostaje siê do takiego korytarza, uzyskuje wskutek oddzia³ywania z jego polem grawitacyjnym tak wysok¹ energiê, ¿e grawitacja tej materii modyfikuje w³aœciwoœci czasoprzestrzeni