problematykę postmodernistycznego badania wraz z jego sukcesami i aberracjami. (Niektóre przykłady są naprawdę zabawne). Postmodernizm, rozum i religia>, Warszawa 1997. Dzieło i życia>, Warszawa 2000. O założeniach interpretacji antropologicznej>, Warszawa 1992, ss. Miner, Rytuały cielesne wśród Nacirema, (w:) M. Amerykańska antropologia postmodernistyczna>, Warszawa 1999. Szumowski, Jak traktować ludzi sikających na środku ulicy w samo południe, (w:) B. Życie po polsku czyli o przemianach
(a głównie z powodu niefortunnego rozkładu świąt i dni wolnych) w trakcie semestru zimowego nie udało się w pełni zrealizować programu "Współczesnych teorii antropologicznych". Jako że zapoznanie się z całością materiału w ramach WTA ułatwia w stopniu znakomitym uczestnictwo w zajęciach kursu TKiŚwŻC, zdecydowaliśmy się na poświęcenie 8 godzin lekcyjnych (dwa bloki spotkaniowe - drugie i trzecie zajęcia) na nadrobienie zaległości. Raz jeszcze przypominam, że zajęcia odbywają się w
tego typu obiekt powinien posiadaæ swe drugie lustrzane odbicie czasoprzestrzeni po³¹czon¹ z ni¹ "mostem". Konstrukcja taka bywa zwana wrotami Scharzschilda lub mostem Einsteina-Rosena. Druga strona znajduje siê ju¿ w innym obszarze czasoprzestrzeni i mo¿e z niej "wylatywaæ" materia poch³oniêta przez czarn¹ dziurê. Jednak taki model nie wytrzymuje rzeczywistoœci, dla ka¿dego cia³a droga przez most modelu sferycznie symetrycznej czarnej dziury nie jest mo¿liwa do przebycia, gdy¿ obiekt uleg³by
też o dyskursie postmodernistycznym i jego wpływie na zainteresowanie antropologii "codziennością". Problem do dyskusji: spotkanie raczej teoretyczne, więcej lektur obowiązkowych - zatem nie przewiduję tym razem modułu "życiowego". Istnieje możliwość przeprowadzenia dyskusji i wygłoszenia zagajenia - po indywidualnych konsultacjach ew. Baudrillard (1997), Precesja symulakrów,(w:) R. Baudrillard (1996), "Firma Disneyworld", Liberation z 4. 3) Barbara Fatyga (1993), Śmietnik symboliczny, (w:) A.
do różnych gier także warto je przynieść i pokazać). Nieobecna struktura>, Warszawa 1996, rozdział: kody wzrokowe, ss. Czy istnieje antropologia postmodernistyczna, (w:) pod red. Amerykańska antropologia postmodernistyczna>, Warszawa 1999. Nieobecna struktura>, Warszawa 1996, rozdział: granice semiologii, ss. Rabinow, Wyobrażenia są faktami społecznymi: modernizm i postmodernizm w antropologii, (w:) M. Amerykańska antropologia postmodernistyczna>, Warszawa 1999. Krytyka antropologii: Ernest Gellner
też o dyskursie postmodernistycznym i jego wpływie na zainteresowanie antropologii "codziennością". Problem do dyskusji: spotkanie raczej teoretyczne, więcej lektur obowiązkowych - zatem nie przewiduję tym razem modułu "życiowego". Istnieje możliwość przeprowadzenia dyskusji i wygłoszenia zagajenia - po indywidualnych konsultacjach ew. Baudrillard (1997), Precesja symulakrów,(w:) R. Baudrillard (1996), "Firma Disneyworld", Liberation z 4. 3) Barbara Fatyga (1993), Śmietnik symboliczny, (w:) A.
Owo rozszerzenie ma dwa wymiary: po pierwsze, czasowy - zajęcia trwają dłużej niż zazwyczaj (4 godziny); po drugie, przedmiot dyskusji nie ogranicza się wyłącznie do materiału z lektur, choć stanowią one jego podstawę. (wprowadzenie do dyskusji), które przygotowuje delegowana osoba (lub zespół dwuosobowy - w zależności od liczebności grupy). przedstawienie kwestii wartych przedyskutowania - postawienie tez (do weryfikacji), wskazanie pól problemowych, itp. c) przygotowanie przez te same osoby
zgnieceniu. Inaczej by siê sta³o gdyby gwiazda z której powsta³a czarna dziura obraca³a siê wokó³ w³asnej osi. Pole grawitacyjne czarnej dziury uleg³oby wtedy zmianie. Istotê tego modelu wyt³umaczy³ Jean - Pierre Luminet: "centralna osobliwoœæ, miejsce, w którym krzywizna osi¹ga nieskoñczonoœæ, nie jest ju¿ punktem, lecz pierœcieniem u³o¿onym w p³aszczyŸnie równikowej. Pierœcieñ ten nie jest wêz³owym punktem w czasoprzestrzeni, do którego obowi¹zkowo d¹¿y ca³a materia. Mo¿liwe staje siê podró¿owanie wewn¹trz
- Ogonki>ul. Przeniesiona przez xami z dzia³u 'Zagadki ludzkoœci'. Wed³ug niektórych naukowców istniej¹ w przestrzeni kosmicznej miejsca - skróty dziêki którym bêdzie mo¿liwe ominiêcie bariery prêdkoœæ œwiat³a. Po raz pierwszy badaniem tej¿e teorii zajê³o siê ju¿ w 1988 roku dwóch amerykañskich fizyków specjalizuj¹cych siê w teorii wzglêdnoœci byli to Kip Thorn i Michael Morris. Badali oni hipotezê wysuniêt¹ przez Carla Sagana, wroga koncepcji o odwiedzaniu Ziemi przez UFO, ale z drugiej strony gor¹cego propagatora