na temat różnicowania i ewentualnej hierarchizacji różnorodnych historycznych (lub współistniejących współcześnie) manifestacji kulturowych. Problem do dyskusji: granice politycznej poprawności. Kultury "wykluczone" ze współczesnego dyskursu, obszary wykluczone z zalegitymizowanego powszechnie "świata życia codziennego". Uzupełnieniem tej problematyki może być wykład 10 z ">kultury masowej>" dotyczący buntów i wojen kulturowych. 1) Richard Rorty (1993), Racjonalność i różnica w kulturze:
wyznaczane i kto się do nich odwołuje. Równie ciekawa może być dyskusja o roli mediów w wyznaczaniu i zacieraniu granic społecznych i kulturowych. Kulturowe wymiary globalizacji>, Warszawa: wstęp, ss. The Impact of Media on Society>, New York: rozdział: "Blurring Childhood and Adulthood". Spotkanie 7) Kultura i logika rozwoju cywilizacyjnego. Richard Rorty w swoim tekście ustala podstawowe wymiary rozumienia kultury i racjonalności obecne w naukowym dyskursie. Daje nam to punkt wyjścia do dyskusji
większości zajęć przewiduje się moduły "zadaniowe", w ramach których wybrane osoby będą przygotowywać "zagajenia" do dyskusji. Zajęcia są pomyślane jako kontynuacja i rozwinięcie przedmiotu "Współczesne teorie antropologiczne" z semestru zimowego. Ich celem jest przedyskutowanie jak rozmaite podejścia wypracowane w ramach teorii kultury są (lub mogą być) stosowane w obszarach codziennych doświadczeń. A więc, innymi słowy, spróbujemy zastanowić się jak teorie kultury pomagają rozumieć,
(a głównie z powodu niefortunnego rozkładu świąt i dni wolnych) w trakcie semestru zimowego nie udało się w pełni zrealizować programu "Współczesnych teorii antropologicznych". Jako że zapoznanie się z całością materiału w ramach WTA ułatwia w stopniu znakomitym uczestnictwo w zajęciach kursu TKiŚwŻC, zdecydowaliśmy się na poświęcenie 8 godzin lekcyjnych (dwa bloki spotkaniowe - drugie i trzecie zajęcia) na nadrobienie zaległości. Raz jeszcze przypominam, że zajęcia odbywają się w
i zwolennik poszukiwañ ¿ycia poza nasz¹ planet¹. Swoistymi bramami tych¿e "skrótów" mog³yby byæ czarne dziury, tylko ¿e wtedy nie by³o potwierdzone jeszcze ostatecznie ich istnienie (co namnarza³o ró¿ne teorie o ich niezwyk³ych w³aœciwoœciach). Faktem jest, ¿e nasze S³oñce by staæ siê czarn¹ dziur¹ musia³oby zmniejszyæ sw¹ œrednicê przy zachowaniu masy do ok. 6 km! Przynajmniej szeœæ systemów gwiezdnych jest obecnie "podejrzane" o zawieranie czarnych dziur. Astrofizycy doszli do wniosku, ¿e
też o dyskursie postmodernistycznym i jego wpływie na zainteresowanie antropologii "codziennością". Problem do dyskusji: spotkanie raczej teoretyczne, więcej lektur obowiązkowych - zatem nie przewiduję tym razem modułu "życiowego". Istnieje możliwość przeprowadzenia dyskusji i wygłoszenia zagajenia - po indywidualnych konsultacjach ew. Baudrillard (1997), Precesja symulakrów,(w:) R. Baudrillard (1996), "Firma Disneyworld", Liberation z 4. 3) Barbara Fatyga (1993), Śmietnik symboliczny, (w:) A.
Owo rozszerzenie ma dwa wymiary: po pierwsze, czasowy - zajęcia trwają dłużej niż zazwyczaj (4 godziny); po drugie, przedmiot dyskusji nie ogranicza się wyłącznie do materiału z lektur, choć stanowią one jego podstawę. (wprowadzenie do dyskusji), które przygotowuje delegowana osoba (lub zespół dwuosobowy - w zależności od liczebności grupy). przedstawienie kwestii wartych przedyskutowania - postawienie tez (do weryfikacji), wskazanie pól problemowych, itp. c) przygotowanie przez te same osoby
zgnieceniu. Inaczej by siê sta³o gdyby gwiazda z której powsta³a czarna dziura obraca³a siê wokó³ w³asnej osi. Pole grawitacyjne czarnej dziury uleg³oby wtedy zmianie. Istotê tego modelu wyt³umaczy³ Jean - Pierre Luminet: "centralna osobliwoœæ, miejsce, w którym krzywizna osi¹ga nieskoñczonoœæ, nie jest ju¿ punktem, lecz pierœcieniem u³o¿onym w p³aszczyŸnie równikowej. Pierœcieñ ten nie jest wêz³owym punktem w czasoprzestrzeni, do którego obowi¹zkowo d¹¿y ca³a materia. Mo¿liwe staje siê podró¿owanie wewn¹trz
- Ogonki>ul. Przeniesiona przez xami z dzia³u 'Zagadki ludzkoœci'. Wed³ug niektórych naukowców istniej¹ w przestrzeni kosmicznej miejsca - skróty dziêki którym bêdzie mo¿liwe ominiêcie bariery prêdkoœæ œwiat³a. Po raz pierwszy badaniem tej¿e teorii zajê³o siê ju¿ w 1988 roku dwóch amerykañskich fizyków specjalizuj¹cych siê w teorii wzglêdnoœci byli to Kip Thorn i Michael Morris. Badali oni hipotezê wysuniêt¹ przez Carla Sagana, wroga koncepcji o odwiedzaniu Ziemi przez UFO, ale z drugiej strony gor¹cego propagatora