takimi jak: konsumpcja, społeczeństwo konsumpcyjne, kultura konsumpcyjna, metafora supermarketyzacji. Ich wartość jako istotnych, wyjaśniających narzędzi teoretycznych oraz funkcjonowanie jako środków "naukowego marketingu". Problem do dyskusji: zakupy jako akt kulturowy. Oczywiście konsumpcja, to nie tylko zakupy, ale "zakupy" wydają się być wdzięcznym tematem analizy. Jako zagadnienie alternatywne proponuję temat: "transakcje i akty wymiany, czyli o funkcjonowaniu reguły wzajemności w społeczeństwie
blokach - cztery razy 45 min. Spotkanie 1) Świat życia codziennego. Są to zajęcia odbiegające swoją strukturą od typowych, składają się z wykładu oraz prezentacji tematyki, dodatkowo odpowiem na pytania i wątpliwości dotyczące warunków zaliczenia, egzaminu, itp. W trakcie wykładu zostanie przedstawiona tradycja opisu i definiowania "codzienności" w antropologii kulturowej (w tym oczywiście w antropologii codzienności). Zajmiemy się ogólnie statusem życia codziennego i jego relacją w stosunku
porządkować i wyjaśniać to, co dzieje się w "świecie życia codziennego". (Pojęcie "świata życia codziennego", kluczowe dla pomysłu zajęć, jest zaczerpnięte z socjologii Alfreda Schütza). jak kształtuje się repertuar teorii kultury opisujących świat życia codziennego, jakie są główne dyskursy, kontrowersje, opozycje, itp. kwestii statusu rzeczywistości, szczególnie "twardej" (?) rzeczywistości życia codziennego w teoriach kultury. Zajęcia mają formę "rozszerzonego" konwersatorium.
na temat różnicowania i ewentualnej hierarchizacji różnorodnych historycznych (lub współistniejących współcześnie) manifestacji kulturowych. Problem do dyskusji: granice politycznej poprawności. Kultury "wykluczone" ze współczesnego dyskursu, obszary wykluczone z zalegitymizowanego powszechnie "świata życia codziennego". Uzupełnieniem tej problematyki może być wykład 10 z ">kultury masowej>" dotyczący buntów i wojen kulturowych. 1) Richard Rorty (1993), Racjonalność i różnica w kulturze:
ujęcia pragmatyczne, (w:) ">Kultura Współczesna>" 1993, nr 1. Neopragmatyzm Richarda Rorty'ego w kontekście sporów o postmodernizm>, Wrocław: rozdziały: I, II i IV. Spotkanie 8) Teoria kultury jako ontologia. W trakcie zajęć skupimy się na statusie rzeczywistości w postmodernistycznych teoriach kultury. Czy znaczenia nadawane rzeczywistości są dowolne i niczym nieograniczone? Jak daleko może posunąć się gra z rzeczywistością? Symulakrum jako narzędzie, metafora, a może "apokalipsa"? Generalnie,
tego problemu. Teoria superstrun zak³ada istnienie mikroskopijnych obiektów wielkoœci 10-33 cm, drgaj¹ one nie tylko w trzech normalnych dla nas wymiarach, ale najprawdopodobniej w kilku dodatkowych. Równania opisuj¹ce superstruny w³aœciwe s¹ dopiero w 10 (11) wymiarach! Gdyby teoria okaza³a siê prawdziwa ¿ylibyœmy w hiperprzestrzeni! Byæ mo¿e mo¿liwa by by³a podró¿ w "hiperprzestrzeñ" tak jak w filmach z gatunku fantasty, pokonanie kilkunastu lat œwietlnych trwa³o by dos³ownie "czwart¹ czêœæ mgnienia
podsumowania dyskusji>, które zostanie zaprezentowane na początku kolejnych zajęć. Całokształt powyższych działań zostanie oceniony i stanowić będzie podstawę do wystawienia stopnia zaliczającego przedmiot. Jest to obowiązkowy warunek zaliczenia przedmiotu. Ta struktura modelowa w wypadku niektórych zajęć może ulec zmianie (co zostało uwzględnione w szczegółowych opisach kolejnych spotkań). Wybrane zajęcia zostaną "ubogacone" o przekaz informacji w formie wykładu. Z przyczyn rozmaitych
zgnieceniu. Inaczej by siê sta³o gdyby gwiazda z której powsta³a czarna dziura obraca³a siê wokó³ w³asnej osi. Pole grawitacyjne czarnej dziury uleg³oby wtedy zmianie. Istotê tego modelu wyt³umaczy³ Jean - Pierre Luminet: "centralna osobliwoœæ, miejsce, w którym krzywizna osi¹ga nieskoñczonoœæ, nie jest ju¿ punktem, lecz pierœcieniem u³o¿onym w p³aszczyŸnie równikowej. Pierœcieñ ten nie jest wêz³owym punktem w czasoprzestrzeni, do którego obowi¹zkowo d¹¿y ca³a materia. Mo¿liwe staje siê podró¿owanie wewn¹trz
- Ogonki>ul. Przeniesiona przez xami z dzia³u 'Zagadki ludzkoœci'. Wed³ug niektórych naukowców istniej¹ w przestrzeni kosmicznej miejsca - skróty dziêki którym bêdzie mo¿liwe ominiêcie bariery prêdkoœæ œwiat³a. Po raz pierwszy badaniem tej¿e teorii zajê³o siê ju¿ w 1988 roku dwóch amerykañskich fizyków specjalizuj¹cych siê w teorii wzglêdnoœci byli to Kip Thorn i Michael Morris. Badali oni hipotezê wysuniêt¹ przez Carla Sagana, wroga koncepcji o odwiedzaniu Ziemi przez UFO, ale z drugiej strony gor¹cego propagatora