(a głównie z powodu niefortunnego rozkładu świąt i dni wolnych) w trakcie semestru zimowego nie udało się w pełni zrealizować programu "Współczesnych teorii antropologicznych". Jako że zapoznanie się z całością materiału w ramach WTA ułatwia w stopniu znakomitym uczestnictwo w zajęciach kursu TKiŚwŻC, zdecydowaliśmy się na poświęcenie 8 godzin lekcyjnych (dwa bloki spotkaniowe - drugie i trzecie zajęcia) na nadrobienie zaległości. Raz jeszcze przypominam, że zajęcia odbywają się w
na temat różnicowania i ewentualnej hierarchizacji różnorodnych historycznych (lub współistniejących współcześnie) manifestacji kulturowych. Problem do dyskusji: granice politycznej poprawności. Kultury "wykluczone" ze współczesnego dyskursu, obszary wykluczone z zalegitymizowanego powszechnie "świata życia codziennego". Uzupełnieniem tej problematyki może być wykład 10 z ">kultury masowej>" dotyczący buntów i wojen kulturowych. 1) Richard Rorty (1993), Racjonalność i różnica w kulturze:
ujęcia pragmatyczne, (w:) ">Kultura Współczesna>" 1993, nr 1. Neopragmatyzm Richarda Rorty'ego w kontekście sporów o postmodernizm>, Wrocław: rozdziały: I, II i IV. Spotkanie 8) Teoria kultury jako ontologia. W trakcie zajęć skupimy się na statusie rzeczywistości w postmodernistycznych teoriach kultury. Czy znaczenia nadawane rzeczywistości są dowolne i niczym nieograniczone? Jak daleko może posunąć się gra z rzeczywistością? Symulakrum jako narzędzie, metafora, a może "apokalipsa"? Generalnie,
oka". mam mala prosbe - przy tego typu artykulach zawsze podawaj zrodlo z ktorego korzystasz. No no niezly poscik,podobal mi sie. dla Ciebie za inwencje,tylko tak dalej. "Gdy dasz siê rozszyfrowaæ,jesteœ stracony. to gra,która ma ciê rozweseliæ lub doprowadziæ do ³ez,ale której nie warto traktowaæ powa¿nie". co do czarnych dziur to slyszalem inna teorie, ze to sa gwiazdy o takiej masie ze wssysaja wszystko lacznie ze swiatlem. Czrna dziura to po prostu obiekt który ma tak du¿¹ masê ¿e prêdkoœæ
do teorii, przyjmującą bardzo różne formy - od skrajnej nieufności (antropologia strukturalna) do przyznania statusu nie tylko weryfikacji, ale nawet ustanawiania teorii (teoria ugruntowana). Więcej uwagi poświęcimy autorskiej koncepcji "świata życia codziennego" Alfreda Schütza. 1) Alfred Schütz (1984), Potoczna i naukowa interpretacja ludzkiego działania, (w:) E. Kryzys i schizma>, Warszawa. The Place of Culture in Social Theory>, Cambridge: ss. Spotkanie 2) i 3) Spotkania uzupełniające - materiał
tego problemu. Teoria superstrun zak³ada istnienie mikroskopijnych obiektów wielkoœci 10-33 cm, drgaj¹ one nie tylko w trzech normalnych dla nas wymiarach, ale najprawdopodobniej w kilku dodatkowych. Równania opisuj¹ce superstruny w³aœciwe s¹ dopiero w 10 (11) wymiarach! Gdyby teoria okaza³a siê prawdziwa ¿ylibyœmy w hiperprzestrzeni! Byæ mo¿e mo¿liwa by by³a podró¿ w "hiperprzestrzeñ" tak jak w filmach z gatunku fantasty, pokonanie kilkunastu lat œwietlnych trwa³o by dos³ownie "czwart¹ czêœæ mgnienia
podsumowania dyskusji>, które zostanie zaprezentowane na początku kolejnych zajęć. Całokształt powyższych działań zostanie oceniony i stanowić będzie podstawę do wystawienia stopnia zaliczającego przedmiot. Jest to obowiązkowy warunek zaliczenia przedmiotu. Ta struktura modelowa w wypadku niektórych zajęć może ulec zmianie (co zostało uwzględnione w szczegółowych opisach kolejnych spotkań). Wybrane zajęcia zostaną "ubogacone" o przekaz informacji w formie wykładu. Z przyczyn rozmaitych
zgnieceniu. Inaczej by siê sta³o gdyby gwiazda z której powsta³a czarna dziura obraca³a siê wokó³ w³asnej osi. Pole grawitacyjne czarnej dziury uleg³oby wtedy zmianie. Istotê tego modelu wyt³umaczy³ Jean - Pierre Luminet: "centralna osobliwoœæ, miejsce, w którym krzywizna osi¹ga nieskoñczonoœæ, nie jest ju¿ punktem, lecz pierœcieniem u³o¿onym w p³aszczyŸnie równikowej. Pierœcieñ ten nie jest wêz³owym punktem w czasoprzestrzeni, do którego obowi¹zkowo d¹¿y ca³a materia. Mo¿liwe staje siê podró¿owanie wewn¹trz
- Ogonki>ul. Przeniesiona przez xami z dzia³u 'Zagadki ludzkoœci'. Wed³ug niektórych naukowców istniej¹ w przestrzeni kosmicznej miejsca - skróty dziêki którym bêdzie mo¿liwe ominiêcie bariery prêdkoœæ œwiat³a. Po raz pierwszy badaniem tej¿e teorii zajê³o siê ju¿ w 1988 roku dwóch amerykañskich fizyków specjalizuj¹cych siê w teorii wzglêdnoœci byli to Kip Thorn i Michael Morris. Badali oni hipotezê wysuniêt¹ przez Carla Sagana, wroga koncepcji o odwiedzaniu Ziemi przez UFO, ale z drugiej strony gor¹cego propagatora