tego problemu. Teoria superstrun zakłada istnienie mikroskopijnych obiektów wielkości 10-33 cm, drgają one nie tylko w trzech normalnych dla nas wymiarach, ale najprawdopodobniej w kilku dodatkowych. Równania opisujące superstruny właściwe są dopiero w 10 (11) wymiarach! Gdyby teoria okazała się prawdziwa żylibyśmy w hiperprzestrzeni! Być może możliwa by była podróż w "hiperprzestrzeń" tak jak w filmach z gatunku fantasty, pokonanie kilkunastu lat świetlnych trwało by dosłownie "czwartą część mgnienia
"Inny bałagan panuje w zacisznych obszernych redakcjach skandynawskich, inny w ciasnych rozdygotanych redakcjach włoskich, inny w ciemnych, pokrytych nigdy nie ścieranym kurzem redakcjach angielskich, a inny w warszawskich. warunkiem ubiegania się o zaliczenie oraz dopuszczenia do egzaminu jest uważne zapoznanie się z lekturami "ćwiczeniowymi", którego wyrazem musi być aktywny udział w zajęciach (czyli zabieranie głosu w dyskusji, przedstawianie własnych, przemyślanych opinii i sądów); w trakcie
tego typu obiekt powinien posiadać swe drugie lustrzane odbicie czasoprzestrzeni połączoną z nią "mostem". Konstrukcja taka bywa zwana wrotami Scharzschilda lub mostem Einsteina-Rosena. Druga strona znajduje się już w innym obszarze czasoprzestrzeni i może z niej "wylatywać" materia pochłonięta przez czarną dziurę. Jednak taki model nie wytrzymuje rzeczywistości, dla każdego ciała droga przez most modelu sferycznie symetrycznej czarnej dziury nie jest możliwa do przebycia, gdyż obiekt uległby
konieczności nowego odczytania "tu i teraz" w kontekście zmieniającej się kultury. Jedna z ciekawszych i bardziej wyważonych propozycji definiowania zmiany kulturowej. Tekst będziemy czytać "mając z tyłu głowy" tezy Daniela Bella. Problem do dyskusji: Jak wygląda "świat życia codziennego" i jego przemiany z punktu widzenia pojęcia (i praktyki) GRANICY. Moja propozycja - status granicy w "codzienności"; zmiany tego statusu. Gdzie dziś występują granice i jaką pełnią rolę - przez kogo są
mamy sporo do czytania, ale zachęcam do realizacji modułu "życiowego". Istnieje możliwość przygotowania "Zagajenia" np.
tego problemu. Teoria superstrun zakłada istnienie mikroskopijnych obiektów wielkości 10-33 cm, drgają one nie tylko w trzech normalnych dla nas wymiarach, ale najprawdopodobniej w kilku dodatkowych. Równania opisujące superstruny właściwe są dopiero w 10 (11) wymiarach! Gdyby teoria okazała się prawdziwa żylibyśmy w hiperprzestrzeni! Być może możliwa by była podróż w "hiperprzestrzeń" tak jak w filmach z gatunku fantasty, pokonanie kilkunastu lat świetlnych trwało by dosłownie "czwartą część mgnienia
podsumowania dyskusji>, które zostanie zaprezentowane na początku kolejnych zajęć. Całokształt powyższych działań zostanie oceniony i stanowić będzie podstawę do wystawienia stopnia zaliczającego przedmiot. Jest to obowiązkowy warunek zaliczenia przedmiotu. Ta struktura modelowa w wypadku niektórych zajęć może ulec zmianie (co zostało uwzględnione w szczegółowych opisach kolejnych spotkań). Wybrane zajęcia zostaną "ubogacone" o przekaz informacji w formie wykładu. Z przyczyn rozmaitych
że nowy setpoint stabilizuje się na niższym poziomie tkanki tłuszczowej dopiero po około 9 miesiącach, przy czym masa ciała nie może w tym czasie przekroczyć 102,5% masy docelowej. Przyjmuje się, że masa docelowa to 100%. Jeżeli zostanie przekroczona o 2,5%, należy ją natychmiast zredukować przy pomocy krótkiej diety do 97,5% masy docelowej. Stosując ten system można ustabilizować nowy setpoint po około 9miesiącach. Trwałą redukcję setpoint umożliwia jednak tylko zmiana sposobu odżywiania. Nawet przy bardzo
obracającej się czarnej dziury bez stykania się z pierścieniem; można przelecieć nad nim lub przez jego środek". W tym wypadku most Einsteina - Rosena staje się tunelem łączącym dwa obszary czasoprzestrzeni, nazywanym w wyniku podobieństwa do działalności korników "korytarzem kornika". Kolejne założenie: "wszelka materia, która dostaje się do takiego korytarza, uzyskuje wskutek oddziaływania z jego polem grawitacyjnym tak wysoką energię, że grawitacja tej materii modyfikuje właściwości czasoprzestrzeni