konsumpcyjnym". Kulturowe wymiary globalizacji>, Warszawa: rozdziaÅ‚ 4, Konsumpcja, trwanie i historia, ss. Religia i obyczaje seksualne mÅ‚odzieży w kulturze konsumpcyjnej>, WrocÅ‚aw: ss. Spotkanie 11) O archaicznoÅ›ci maszyn parowych, czyli historia kontestacji. Problem do dyskusji: Wprowadzenie do problematyki kontestacji. Kontestacja w wymiarze spoÅ‚ecznym i kulturowym. Kontestacja w spoÅ‚eczeÅ„stwie ponowoczesnym i kontestacja w obronie przeszÅ‚oÅ›ci. Balandier (1984), Å?ad tradycyjny i kontestacja, (w:)
mamy sporo do czytania, ale zachęcam do realizacji modułu "życiowego". Istnieje możliwość przygotowania "Zagajenia" np.
podsumowania dyskusji>, które zostanie zaprezentowane na początku kolejnych zajęć. Całokształt powyższych działań zostanie oceniony i stanowić będzie podstawę do wystawienia stopnia zaliczającego przedmiot. Jest to obowiązkowy warunek zaliczenia przedmiotu. Ta struktura modelowa w wypadku niektórych zajęć może ulec zmianie (co zostało uwzględnione w szczegółowych opisach kolejnych spotkań). Wybrane zajęcia zostaną "ubogacone" o przekaz informacji w formie wykładu. Z przyczyn rozmaitych
(a głównie z powodu niefortunnego rozkładu świąt i dni wolnych) w trakcie semestru zimowego nie udało się w pełni zrealizować programu "Współczesnych teorii antropologicznych". Jako że zapoznanie się z całością materiału w ramach WTA ułatwia w stopniu znakomitym uczestnictwo w zajęciach kursu TKiŚwŻC, zdecydowaliśmy się na poświęcenie 8 godzin lekcyjnych (dwa bloki spotkaniowe - drugie i trzecie zajęcia) na nadrobienie zaległości. Raz jeszcze przypominam, że zajęcia odbywają się w
J. Tradycja i nowoczesność>, Warszawa. Antropologia kultury młodzieżowej>, Warszawa: ss. 76-108; 126-145 (rozdziały III i V). Spotkanie 12) Kultura i natura raz jeszcze. Pierwsza dotyczy miejsca natury we współczesnym społeczeństwie oraz w teorii kultury i społeczeństwa. Druga, to problematyka CZASU, zwłaszcza jego kulturowych konotacji w kontekście świata codziennych doświadczeń. Antropologii Społeczności Lokalnych>, których autorzy "czasowi poświęcają więcej czasu". Problem do dyskusji:
tego typu obiekt powinien posiadaæ swe drugie lustrzane odbicie czasoprzestrzeni po³¹czon¹ z ni¹ "mostem". Konstrukcja taka bywa zwana wrotami Scharzschilda lub mostem Einsteina-Rosena. Druga strona znajduje siê ju¿ w innym obszarze czasoprzestrzeni i mo¿e z niej "wylatywaæ" materia poch³oniêta przez czarn¹ dziurê. Jednak taki model nie wytrzymuje rzeczywistoœci, dla ka¿dego cia³a droga przez most modelu sferycznie symetrycznej czarnej dziury nie jest mo¿liwa do przebycia, gdy¿ obiekt uleg³by
w PRL i III RP - co ludzi śmieszyło, śmieszy i dlaczego. Meta-metafory rzeczywistości - rzeczywistość jako absurd, rzeczywistość jako wróg, brak rzeczywistości itp. 1) Anna Giza (1991), Kultura Społeczna, (w:) M. Co nam zostało z tych lat?>, Warszawa. 2) Joanna Kurczewska (1993), Kulturowe tradycje realnego socjalizmu, (w:) A. Kulturowy wymiar przemian społecznych>, Warszawa. Spotkanie 6) Granice we współczesnej kulturze. Refleksje Arjuna Appadurai z tomu "Nowoczesność bez granic" dotyczące
¿e nowy setpoint stabilizuje siê na ni¿szym poziomie tkanki t³uszczowej dopiero po oko³o 9 miesi¹cach, przy czym masa cia³a nie mo¿e w tym czasie przekroczyæ 102,5% masy docelowej. Przyjmuje siê, ¿e masa docelowa to 100%. Je¿eli zostanie przekroczona o 2,5%, nale¿y j¹ natychmiast zredukowaæ przy pomocy krótkiej diety do 97,5% masy docelowej. Stosuj¹c ten system mo¿na ustabilizowaæ nowy setpoint po oko³o 9miesi¹cach. Trwa³¹ redukcjê setpoint umo¿liwia jednak tylko zmiana sposobu od¿ywiania. Nawet przy bardzo
obracaj¹cej siê czarnej dziury bez stykania siê z pierœcieniem; mo¿na przelecieæ nad nim lub przez jego œrodek". W tym wypadku most Einsteina - Rosena staje siê tunelem ³¹cz¹cym dwa obszary czasoprzestrzeni, nazywanym w wyniku podobieñstwa do dzia³alnoœci korników "korytarzem kornika". Kolejne za³o¿enie: "wszelka materia, która dostaje siê do takiego korytarza, uzyskuje wskutek oddzia³ywania z jego polem grawitacyjnym tak wysok¹ energiê, ¿e grawitacja tej materii modyfikuje w³aœciwoœci czasoprzestrzeni