tego typu obiekt powinien posiadać swe drugie lustrzane odbicie czasoprzestrzeni połączoną z nią "mostem". Konstrukcja taka bywa zwana wrotami Scharzschilda lub mostem Einsteina-Rosena. Druga strona znajduje się już w innym obszarze czasoprzestrzeni i może z niej "wylatywać" materia pochłonięta przez czarną dziurę. Jednak taki model nie wytrzymuje rzeczywistości, dla każdego ciała droga przez most modelu sferycznie symetrycznej czarnej dziury nie jest możliwa do przebycia, gdyż obiekt uległby
w PRL i III RP - co ludzi śmieszyło, śmieszy i dlaczego. Meta-metafory rzeczywistości - rzeczywistość jako absurd, rzeczywistość jako wróg, brak rzeczywistości itp. 1) Anna Giza (1991), Kultura Społeczna, (w:) M. Co nam zostało z tych lat?>, Warszawa. 2) Joanna Kurczewska (1993), Kulturowe tradycje realnego socjalizmu, (w:) A. Kulturowy wymiar przemian społecznych>, Warszawa. Spotkanie 6) Granice we współczesnej kulturze. Refleksje Arjuna Appadurai z tomu "Nowoczesność bez granic" dotyczące
(a głównie z powodu niefortunnego rozkładu świąt i dni wolnych) w trakcie semestru zimowego nie udało się w pełni zrealizować programu "Współczesnych teorii antropologicznych". Jako że zapoznanie się z całością materiału w ramach WTA ułatwia w stopniu znakomitym uczestnictwo w zajęciach kursu TKiŚwŻC, zdecydowaliśmy się na poświęcenie 8 godzin lekcyjnych (dwa bloki spotkaniowe - drugie i trzecie zajęcia) na nadrobienie zaległości. Raz jeszcze przypominam, że zajęcia odbywają się w
Kulturowy wymiar przemian społecznych, Warszawa. Kempny (1999), Wprowadzenie, (w:) M. Amerykańska antropologia postmodernistyczna>, Warszawa. Tyler (1999), Przed-się-wzięcie post-modernistyczne, (w:) M. Amerykańska antropologia postmodernistyczna>, Warszawa. Etnologia wobec współczesności>, Warszawa. U progu Wielokulturowości>, Warszawa: roz. -Odkrywanie wielokulturowości i współczesne ideologie. Spotkanie 9) Teoria kultury na zakupach. Posługiwanie się w teoretycznym opisie kultury pojęciami,
zgnieceniu. Inaczej by się stało gdyby gwiazda z której powstała czarna dziura obracała się wokół własnej osi. Pole grawitacyjne czarnej dziury uległoby wtedy zmianie. Istotę tego modelu wytłumaczył Jean - Pierre Luminet: "centralna osobliwość, miejsce, w którym krzywizna osiąga nieskończoność, nie jest już punktem, lecz pierścieniem ułożonym w płaszczyźnie równikowej. Pierścień ten nie jest węzłowym punktem w czasoprzestrzeni, do którego obowiązkowo dąży cała materia. Możliwe staje się podróżowanie wewnątrz
ujęcia pragmatyczne, (w:) ">Kultura Współczesna>" 1993, nr 1. Neopragmatyzm Richarda Rorty'ego w kontekście sporów o postmodernizm>, Wrocław: rozdziały: I, II i IV. Spotkanie 8) Teoria kultury jako ontologia. W trakcie zajęć skupimy się na statusie rzeczywistości w postmodernistycznych teoriach kultury. Czy znaczenia nadawane rzeczywistości są dowolne i niczym nieograniczone? Jak daleko może posunąć się gra z rzeczywistością? Symulakrum jako narzędzie, metafora, a może "apokalipsa"? Generalnie,
tego typu obiekt powinien posiadać swe drugie lustrzane odbicie czasoprzestrzeni połączoną z nią "mostem". Konstrukcja taka bywa zwana wrotami Scharzschilda lub mostem Einsteina-Rosena. Druga strona znajduje się już w innym obszarze czasoprzestrzeni i może z niej "wylatywać" materia pochłonięta przez czarną dziurę. Jednak taki model nie wytrzymuje rzeczywistości, dla każdego ciała droga przez most modelu sferycznie symetrycznej czarnej dziury nie jest możliwa do przebycia, gdyż obiekt uległby
i Clifford Geertz. W antropologii Gellnera oprócz funkcjonalistycznych wątków najważniejsza wydaje mi się właśnie krytyka - intelektualnie błyskotliwa, nastawiona na tropienie absurdów i uroszczeń; stanowi doskonałą lekcję krytycznego myślenia; Geertz - uważany przez wielu za ojca współczesnej antropologii krytykuje dokonania tej nauki inaczej. Etnografia - opis- interpretacja czyli jak w antropologii postmodernistycznej realizowany jest postulat "Być tam - pisać tu". Przeanalizujemy dokładniej