takimi jak: konsumpcja, społeczeństwo konsumpcyjne, kultura konsumpcyjna, metafora supermarketyzacji. Ich wartość jako istotnych, wyjaśniających narzędzi teoretycznych oraz funkcjonowanie jako środków "naukowego marketingu". Problem do dyskusji: zakupy jako akt kulturowy. Oczywiście konsumpcja, to nie tylko zakupy, ale "zakupy" wydają się być wdzięcznym tematem analizy. Jako zagadnienie alternatywne proponuję temat: "transakcje i akty wymiany, czyli o funkcjonowaniu reguły wzajemności w społeczeństwie
blokach - cztery razy 45 min. Spotkanie 1) Świat życia codziennego. Są to zajęcia odbiegające swoją strukturą od typowych, składają się z wykładu oraz prezentacji tematyki, dodatkowo odpowiem na pytania i wątpliwości dotyczące warunków zaliczenia, egzaminu, itp. W trakcie wykładu zostanie przedstawiona tradycja opisu i definiowania "codzienności" w antropologii kulturowej (w tym oczywiście w antropologii codzienności). Zajmiemy się ogólnie statusem życia codziennego i jego relacją w stosunku
porządkować i wyjaśniać to, co dzieje się w "świecie życia codziennego". (Pojęcie "świata życia codziennego", kluczowe dla pomysłu zajęć, jest zaczerpnięte z socjologii Alfreda Schütza). jak kształtuje się repertuar teorii kultury opisujących świat życia codziennego, jakie są główne dyskursy, kontrowersje, opozycje, itp. kwestii statusu rzeczywistości, szczególnie "twardej" (?) rzeczywistości życia codziennego w teoriach kultury. Zajęcia mają formę "rozszerzonego" konwersatorium.
na temat różnicowania i ewentualnej hierarchizacji różnorodnych historycznych (lub współistniejących współcześnie) manifestacji kulturowych. Problem do dyskusji: granice politycznej poprawności. Kultury "wykluczone" ze współczesnego dyskursu, obszary wykluczone z zalegitymizowanego powszechnie "świata życia codziennego". Uzupełnieniem tej problematyki może być wykład 10 z ">kultury masowej>" dotyczący buntów i wojen kulturowych. 1) Richard Rorty (1993), Racjonalność i różnica w kulturze:
ujęcia pragmatyczne, (w:) ">Kultura Współczesna>" 1993, nr 1. Neopragmatyzm Richarda Rorty'ego w kontekście sporów o postmodernizm>, Wrocław: rozdziały: I, II i IV. Spotkanie 8) Teoria kultury jako ontologia. W trakcie zajęć skupimy się na statusie rzeczywistości w postmodernistycznych teoriach kultury. Czy znaczenia nadawane rzeczywistości są dowolne i niczym nieograniczone? Jak daleko może posunąć się gra z rzeczywistością? Symulakrum jako narzędzie, metafora, a może "apokalipsa"? Generalnie,
oka". mam mala prosbe - przy tego typu artykulach zawsze podawaj zrodlo z ktorego korzystasz. No no niezly poscik,podobal mi sie. dla Ciebie za inwencje,tylko tak dalej. "Gdy dasz siê rozszyfrowaæ,jesteœ stracony. to gra,która ma ciê rozweseliæ lub doprowadziæ do ³ez,ale której nie warto traktowaæ powa¿nie". co do czarnych dziur to slyszalem inna teorie, ze to sa gwiazdy o takiej masie ze wssysaja wszystko lacznie ze swiatlem. Czrna dziura to po prostu obiekt który ma tak du¿¹ masê ¿e prêdkoœæ
ujęcia pragmatyczne, (w:) ">Kultura Współczesna>" 1993, nr 1. Neopragmatyzm Richarda Rorty'ego w kontekście sporów o postmodernizm>, Wrocław: rozdziały: I, II i IV. Spotkanie 8) Teoria kultury jako ontologia. W trakcie zajęć skupimy się na statusie rzeczywistości w postmodernistycznych teoriach kultury. Czy znaczenia nadawane rzeczywistości są dowolne i niczym nieograniczone? Jak daleko może posunąć się gra z rzeczywistością? Symulakrum jako narzędzie, metafora, a może "apokalipsa"? Generalnie,
¿e nowy setpoint stabilizuje siê na ni¿szym poziomie tkanki t³uszczowej dopiero po oko³o 9 miesi¹cach, przy czym masa cia³a nie mo¿e w tym czasie przekroczyæ 102,5% masy docelowej. Przyjmuje siê, ¿e masa docelowa to 100%. Je¿eli zostanie przekroczona o 2,5%, nale¿y j¹ natychmiast zredukowaæ przy pomocy krótkiej diety do 97,5% masy docelowej. Stosuj¹c ten system mo¿na ustabilizowaæ nowy setpoint po oko³o 9miesi¹cach. Trwa³¹ redukcjê setpoint umo¿liwia jednak tylko zmiana sposobu od¿ywiania. Nawet przy bardzo
obracaj¹cej siê czarnej dziury bez stykania siê z pierœcieniem; mo¿na przelecieæ nad nim lub przez jego œrodek". W tym wypadku most Einsteina - Rosena staje siê tunelem ³¹cz¹cym dwa obszary czasoprzestrzeni, nazywanym w wyniku podobieñstwa do dzia³alnoœci korników "korytarzem kornika". Kolejne za³o¿enie: "wszelka materia, która dostaje siê do takiego korytarza, uzyskuje wskutek oddzia³ywania z jego polem grawitacyjnym tak wysok¹ energiê, ¿e grawitacja tej materii modyfikuje w³aœciwoœci czasoprzestrzeni