tego typu obiekt powinien posiadać swe drugie lustrzane odbicie czasoprzestrzeni połączoną z nią "mostem". Konstrukcja taka bywa zwana wrotami Scharzschilda lub mostem Einsteina-Rosena. Druga strona znajduje się już w innym obszarze czasoprzestrzeni i może z niej "wylatywać" materia pochłonięta przez czarną dziurę. Jednak taki model nie wytrzymuje rzeczywistości, dla każdego ciała droga przez most modelu sferycznie symetrycznej czarnej dziury nie jest możliwa do przebycia, gdyż obiekt uległby
w PRL i III RP - co ludzi śmieszyło, śmieszy i dlaczego. Meta-metafory rzeczywistości - rzeczywistość jako absurd, rzeczywistość jako wróg, brak rzeczywistości itp. 1) Anna Giza (1991), Kultura Społeczna, (w:) M. Co nam zostało z tych lat?>, Warszawa. 2) Joanna Kurczewska (1993), Kulturowe tradycje realnego socjalizmu, (w:) A. Kulturowy wymiar przemian społecznych>, Warszawa. Spotkanie 6) Granice we współczesnej kulturze. Refleksje Arjuna Appadurai z tomu "Nowoczesność bez granic" dotyczące
(a głównie z powodu niefortunnego rozkładu świąt i dni wolnych) w trakcie semestru zimowego nie udało się w pełni zrealizować programu "Współczesnych teorii antropologicznych". Jako że zapoznanie się z całością materiału w ramach WTA ułatwia w stopniu znakomitym uczestnictwo w zajęciach kursu TKiŚwŻC, zdecydowaliśmy się na poświęcenie 8 godzin lekcyjnych (dwa bloki spotkaniowe - drugie i trzecie zajęcia) na nadrobienie zaległości. Raz jeszcze przypominam, że zajęcia odbywają się w
Kulturowy wymiar przemian społecznych, Warszawa. Kempny (1999), Wprowadzenie, (w:) M. Amerykańska antropologia postmodernistyczna>, Warszawa. Tyler (1999), Przed-się-wzięcie post-modernistyczne, (w:) M. Amerykańska antropologia postmodernistyczna>, Warszawa. Etnologia wobec współczesności>, Warszawa. U progu Wielokulturowości>, Warszawa: roz. -Odkrywanie wielokulturowości i współczesne ideologie. Spotkanie 9) Teoria kultury na zakupach. Posługiwanie się w teoretycznym opisie kultury pojęciami,
zgnieceniu. Inaczej by się stało gdyby gwiazda z której powstała czarna dziura obracała się wokół własnej osi. Pole grawitacyjne czarnej dziury uległoby wtedy zmianie. Istotę tego modelu wytłumaczył Jean - Pierre Luminet: "centralna osobliwość, miejsce, w którym krzywizna osiąga nieskończoność, nie jest już punktem, lecz pierścieniem ułożonym w płaszczyźnie równikowej. Pierścień ten nie jest węzłowym punktem w czasoprzestrzeni, do którego obowiązkowo dąży cała materia. Możliwe staje się podróżowanie wewnątrz
i dwie wizje kultury socjalizmu. Generalnie interesuje nas pytanie na ile "kultura" może być zaplanowana, ustanowiona jako intencjonalny projekt i jakie są tego konsekwencje. "Kultura socjalistyczna" jako kontynuacja, rozwinięcie czy aberracja i deformacja. Również szersza refleksja nad statusem przeszłości w kulturze. Problem do dyskusji: "Co nam zostało z tych lat …" czyli "świat życia codziennego" w PRL i III RP oraz jego przedstawienia w sztuce. Przykładowe rozwinięcie tematu: polskie komedie
zgnieceniu. Inaczej by się stało gdyby gwiazda z której powstała czarna dziura obracała się wokół własnej osi. Pole grawitacyjne czarnej dziury uległoby wtedy zmianie. Istotę tego modelu wytłumaczył Jean - Pierre Luminet: "centralna osobliwość, miejsce, w którym krzywizna osiąga nieskończoność, nie jest już punktem, lecz pierścieniem ułożonym w płaszczyźnie równikowej. Pierścień ten nie jest węzłowym punktem w czasoprzestrzeni, do którego obowiązkowo dąży cała materia. Możliwe staje się podróżowanie wewnątrz
że nowy setpoint stabilizuje się na niższym poziomie tkanki tłuszczowej dopiero po około 9 miesiącach, przy czym masa ciała nie może w tym czasie przekroczyć 102,5% masy docelowej. Przyjmuje się, że masa docelowa to 100%. Jeżeli zostanie przekroczona o 2,5%, należy ją natychmiast zredukować przy pomocy krótkiej diety do 97,5% masy docelowej. Stosując ten system można ustabilizować nowy setpoint po około 9miesiącach. Trwałą redukcję setpoint umożliwia jednak tylko zmiana sposobu odżywiania. Nawet przy bardzo
obracającej się czarnej dziury bez stykania się z pierścieniem; można przelecieć nad nim lub przez jego środek". W tym wypadku most Einsteina - Rosena staje się tunelem łączącym dwa obszary czasoprzestrzeni, nazywanym w wyniku podobieństwa do działalności korników "korytarzem kornika". Kolejne założenie: "wszelka materia, która dostaje się do takiego korytarza, uzyskuje wskutek oddziaływania z jego polem grawitacyjnym tak wysoką energię, że grawitacja tej materii modyfikuje właściwości czasoprzestrzeni