większości zajęć przewiduje się moduły "zadaniowe", w ramach których wybrane osoby będą przygotowywać "zagajenia" do dyskusji. Zajęcia są pomyślane jako kontynuacja i rozwinięcie przedmiotu "Współczesne teorie antropologiczne" z semestru zimowego. Ich celem jest przedyskutowanie jak rozmaite podejścia wypracowane w ramach teorii kultury są (lub mogą być) stosowane w obszarach codziennych doświadczeń. A więc, innymi słowy, spróbujemy zastanowić się jak teorie kultury pomagają rozumieć,
czasoprzestrezenny (czy coœtam), ale polecia³ gdzieœ dalej. I w 100% popieram mojego przedmówcê, który w prosty sposób wyjaœni³ istotê czarnych dziur. Ale wyobraŸmy sobie, ¿e gwiazda kilka razy wiêksza i ciê¿sza od s³oñca! taki gigant. Wtedy zapada siê, czyli kurczy. Ma wcia¿ ta sam¹ masê ale ma³¹, o kilkaset razy mniejsz¹ objêtoœæ! Rosnie si³a grawitacyjna i powstaje czarna dziura! Œwiat³o nie mo¿e siê oderwaæ, pole grawitacyjne i magnetyczne jest tak du¿e, ze. [>Powiadom mnie, jeœli ktoœ odpowie na ten artyku³.
i dwie wizje kultury socjalizmu. Generalnie interesuje nas pytanie na ile "kultura" może być zaplanowana, ustanowiona jako intencjonalny projekt i jakie są tego konsekwencje. "Kultura socjalistyczna" jako kontynuacja, rozwinięcie czy aberracja i deformacja. Również szersza refleksja nad statusem przeszłości w kulturze. Problem do dyskusji: "Co nam zostało z tych lat …" czyli "świat życia codziennego" w PRL i III RP oraz jego przedstawienia w sztuce. Przykładowe rozwinięcie tematu: polskie komedie
obracaj¹cej siê czarnej dziury bez stykania siê z pierœcieniem; mo¿na przelecieæ nad nim lub przez jego œrodek". W tym wypadku most Einsteina - Rosena staje siê tunelem ³¹cz¹cym dwa obszary czasoprzestrzeni, nazywanym w wyniku podobieñstwa do dzia³alnoœci korników "korytarzem kornika". Kolejne za³o¿enie: "wszelka materia, która dostaje siê do takiego korytarza, uzyskuje wskutek oddzia³ywania z jego polem grawitacyjnym tak wysok¹ energiê, ¿e grawitacja tej materii modyfikuje w³aœciwoœci czasoprzestrzeni
do teorii, przyjmującą bardzo różne formy - od skrajnej nieufności (antropologia strukturalna) do przyznania statusu nie tylko weryfikacji, ale nawet ustanawiania teorii (teoria ugruntowana). Więcej uwagi poświęcimy autorskiej koncepcji "świata życia codziennego" Alfreda Schütza. 1) Alfred Schütz (1984), Potoczna i naukowa interpretacja ludzkiego działania, (w:) E. Kryzys i schizma>, Warszawa. The Place of Culture in Social Theory>, Cambridge: ss. Spotkanie 2) i 3) Spotkania uzupełniające - materiał
porządkować i wyjaśniać to, co dzieje się w "świecie życia codziennego". (Pojęcie "świata życia codziennego", kluczowe dla pomysłu zajęć, jest zaczerpnięte z socjologii Alfreda Schütza). jak kształtuje się repertuar teorii kultury opisujących świat życia codziennego, jakie są główne dyskursy, kontrowersje, opozycje, itp. kwestii statusu rzeczywistości, szczególnie "twardej" (?) rzeczywistości życia codziennego w teoriach kultury. Zajęcia mają formę "rozszerzonego" konwersatorium.
Kulturowy wymiar przemian społecznych, Warszawa. Kempny (1999), Wprowadzenie, (w:) M. Amerykańska antropologia postmodernistyczna>, Warszawa. Tyler (1999), Przed-się-wzięcie post-modernistyczne, (w:) M. Amerykańska antropologia postmodernistyczna>, Warszawa. Etnologia wobec współczesności>, Warszawa. U progu Wielokulturowości>, Warszawa: roz. -Odkrywanie wielokulturowości i współczesne ideologie. Spotkanie 9) Teoria kultury na zakupach. Posługiwanie się w teoretycznym opisie kultury pojęciami,
zgnieceniu. Inaczej by siê sta³o gdyby gwiazda z której powsta³a czarna dziura obraca³a siê wokó³ w³asnej osi. Pole grawitacyjne czarnej dziury uleg³oby wtedy zmianie. Istotê tego modelu wyt³umaczy³ Jean - Pierre Luminet: "centralna osobliwoœæ, miejsce, w którym krzywizna osi¹ga nieskoñczonoœæ, nie jest ju¿ punktem, lecz pierœcieniem u³o¿onym w p³aszczyŸnie równikowej. Pierœcieñ ten nie jest wêz³owym punktem w czasoprzestrzeni, do którego obowi¹zkowo d¹¿y ca³a materia. Mo¿liwe staje siê podró¿owanie wewn¹trz
- Ogonki>ul. Przeniesiona przez xami z dzia³u 'Zagadki ludzkoœci'. Wed³ug niektórych naukowców istniej¹ w przestrzeni kosmicznej miejsca - skróty dziêki którym bêdzie mo¿liwe ominiêcie bariery prêdkoœæ œwiat³a. Po raz pierwszy badaniem tej¿e teorii zajê³o siê ju¿ w 1988 roku dwóch amerykañskich fizyków specjalizuj¹cych siê w teorii wzglêdnoœci byli to Kip Thorn i Michael Morris. Badali oni hipotezê wysuniêt¹ przez Carla Sagana, wroga koncepcji o odwiedzaniu Ziemi przez UFO, ale z drugiej strony gor¹cego propagatora